Een van de voorbije dagen was ik aan het luisteren naar een podcast van Brene Brown en Glennon Doyle. Die laatste schreef het boek Untamed. Ze vertelde dat zij als kind moeilijk gevonden werd omdat ze ‘big thoughts and big feelings’ had. Dat resoneerde wel. 

Echo’s uit het verleden halen me in. De kern van wat ik ervaarde: raar kind. Rare tiener. Een beetje een seutje - wat al bijna niet anders kan als je favoriete hobby lezen is. Ik vond pas mijn plek in de derde middelbare school. Toen ik daar aankwam en me veilig voelde, moest ik dan blijkbaar al die jaren van ‘ickiness’ in balans brengen door dan zelf een ‘Mean Girl’ te gaan uithangen. Charming. Mensen zitten soms toch fantastisch in elkaar.

Ik vond toen ook eindelijk de richting humane wetenschappen en die lag me fantastisch goed. Dat bleek ook later in de bachelor en master psychologie en uiteindelijk in het postgraduaat psychotherapie. 

Psy-nerd, noem ik mezelf wel eens. Ondertussen met de nodige trots. 

Maar persoonlijk bleven die ‘big thoughts & big feelings’ me nog parten spelen. Nu kan ik het plaatsen. Ze horen bij hoogsensitiviteit. Nu kan ik zonder schroom ook zeggen dat ik een hoge emotionele en verbale intelligentie heb. Met wiskunde en statistiek moet je wel niet afkomen, dan gaat het licht uit. Ieder zijn kwaliteiten en blinde vlekken, denk ik dan maar.

Wat betekent die hoogsensitiviteit nu voor mij? 

Mijn zintuigen kunnen me soms overweldigen. Onlangs las ik ergens een meme van iemand die de radio moest stiller zetten om zich te kunnen concentreren op het lezen van een naambordje op de weg, en dat kwam zo herkenbaar voor. Mijn man weet al hoe laat het is wanneer ik de radio in de auto stiller begin te zetten, hallooo overprikkeling (daar schrijf ik nog wel eens een aparte blog over). 

Maar ook wanneer ik bijvoorbeeld ergens binnen kom waar veel mensen zijn, moet ik even de tijd nemen om te verwerken wat er allemaal van visuele prikkels op mij afkomt. Soms doet me dat (vermoed ik) koel of afstandelijk overkomen. Ik bekijk mezelf wel eens als een sociale diesel. Mijn hoogsensitieve stukje heeft even tijd nodig om alle nieuwe prikkels te verwerken, en nadien kan het zeker gebeuren dat mijn extraverte stukje het hoogste woord voert. Big thoughts and big feelings, die komen er dan wel eens uit.

Ethiek vind ik belangrijk. Mijn eerste herinnering daaraan is dat ik een pestertje nogal hardhandig op haar plaats heb gezet. Later, in de eerste middelbare school ging ik midden in de klas rechtstaan om een pester op haar dak te geven. Ik, als (toen) verlegen HSP’tje. Maar wanneer de ‘thoughts en de feelings’ too big werden, vonden ze hun weg naar de buitenwereld. 

Wil dat dan zeggen dat ik mezelf nooit onethisch gedraag? Nee. Ik zeg ook wel eens dingen over mensen die niet zouden mogen (vooral wanneer ik kwaad of verdrietig ben), ik parkeer ook wel eens verkeerd als ik snel naar de apotheker moet en ik rijd soms ook (een beetje) te snel met de auto als ik niet oplet.

Ik leef mijn leven echter wel met de intentie om zo weinig mogelijk kwaad te doen. Dat zal niet altijd het gewenste effect hebben. Intentie en effect durven wel eens verschillend zijn. Ik heb na al die jaren nog altijd niet geleerd hoe ik mijn effect op andere mensen kan beïnvloeden (de controlefreak in mij pinkt een traantje weg). En dat zal ook nooit gebeuren. Je kàn dat nu eenmaal niet controleren.  

Wat ik wél leerde, is mijn big thoughts and big feelings te délen. Ja, ik zie en ervaar de wereld vaak op een andere manier dan veel mensen rond mij, dat kan bijna niet anders wanneer je een hoogsensitieve psychotherapeut bent. Ja, ik ben ook bang dat ik daarvoor beoordeeld word. 

Maar als ik zo’n groot stuk van mezelf zou verstoppen, zou wegsteken, kennen mensen mij ook niet echt. Kunnen ze niet echt verbinding maken. En als we met Corona één ding geleerd hebben, is het toch wel dat verbinding een basis menselijke behoefte is. 

Maar ja: Delen maakt me nog altijd nerveus. Want ergens zit toch dat ‘rare’ kindje verstopt, dat gewoon graag deel wil uitmaken van de groep. 

Toch doe ik het dagelijks, zowel professioneel als privé. 

Met een bang hartje maar toch moedig. 

Comments powered by CComment

Erkenningsnummer Psychologencommissie: 862115375
Erkenningsnummer Christelijke Mutualiteit: 09713850
Rekeningnummer: BE28 1430 9593 4620
Ondernemingsnummer: 0628434492
FOD Visum Klinisch Psycholoog: 262430
PSYLY
Lentelaan 39
2950 Kapellen 

Design by www.simpro.be